Nick Verstappen

Hierbij wens ik al mijn lezers een gezellige kerst en alvast een gelukkig 2006 toe! Mijn kerst wordt er weer een van ‘vreten op aarde’, eerst bij de schoonfamilie en daarna bij mijn eigen familie, samen met Jolan. De laatste uurtjes van het oude jaar zullen worden doorgebracht bij laatstgenoemde, en de eerste uurtjes van het nieuwe jaar in de Stairway to heaven in Utrecht. Drie dolle dwaze dagen dus.

Op verzoek van mijn lezers hier toch maar een nieuw bericht. En omdat er sinds 24 november natuurlijk nog al wat bij te praten valt.

Porcupine Tree

Allereerst: het optreden van Porcupine Tree van 4 december in 013 was on-ge-lo-fe-lijk goed. Samen met mijn vrouwtje en wat vrienden ben ik daar namelijk heen geweest. Met open mond en een brede glimlach op mijn gezicht heb ik staan genieten hoe deze band hun sfeervolle rock met professioneel gemak ten gehore bracht. En met ‘gemak’ bedoel ik niet dat de routine er vanaf straalde. Voor het oog was het optreden ook interessant; Porcupine houdt ervan om bij hun nieuwere nummers van het optreden sfeervolle beelden te projecteren op een scherm achter het podium. De beelden passen uiteraard perfect bij de sfeer van de muziek. Een goede eigen geluidsman is een vereiste bij deze muziek, en gelukkig was duidelijk merkbaar dat er één achter de knoppen stond. Porcupine heeft sowieso een erg goed geluid; zowel live als op hun albums. Alle details waren live ook goed hoorbaar. De set was afwisselend; er werd zowel nieuw als oud werk gespeeld. Omdat dit de eerste keer was dat ik de heren live mocht aanschouwen, hoopte ik dat zij ‘The Sound of Muzak‘ en ‘Shallow‘ zouden spelen. Helaas, geen van beiden passeerden de revu. Minpuntje van het optreden was ook de matig gespeelde toegift. Ach, dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

IMD Infomercial

Voor mijn studie kregen we met onze projectgroep de opdracht om een ‘infomercial’ te maken. Oftewel een korte commerciële documentaire. De voorbereiding bestond onder andere uit een storyboard maken en een script schrijven voor het filmpje. Attributen verzamelen en acteurs casten. Maar dan begint de lol; het filmen zelf. Lege klaslokalen werden gebruikt om propjes, linialen, vuilnisbakken en tafels door te gooien (geloof me, het deed het verhaal ten goede). Het leukste om te filmen was nog een scène waarin we één van onze projectleden verkleedden als zwerver en filmden op een bankje in het park. Oude kleren werden verscheurd, en op zijn gezicht smeerden we een mengsel van sigarettenas en bessensap. Ik geloof dat professionele make-upstylisten dat ook gebruiken. De locatie van de scène werd aangekleed met lege bierflesjes en sigarettendoosjes op de grond, en we maakten een vuurtje in een vuilnisbak zodat de zwerver er zich aan kon warmen. Voorbijgangers wisten niet wat ze zagen, maar de meesten hadden al vlug door dat een stel studenten aan het filmen was. Hoe dan ook, it’s a wrap, en nu kan het monteren beginnen. Misschien krijg u het eindresultaat nog wel te zien.

Het grote boze interieur-herindeel-virus van Jolanda lijkt seksueel overdraagbaar te zijn. Of mijn kamer was gewoon aan een verandering toe, dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook, ik zit nu met mijn bureau op een andere plek dan voorheen! De slaapbank, mijn bed, mijn klerenkast, mijn tafeltjes en de rest van het interieur staat nu ook anders. Vanwege ruimtegebrek en mijn gewoonweg smakeloze indeling kreeg ik zwaar de behoefte aan een grote verandering. En ja, ik geef het toe, het is beter zo.

Sinds afgelopen woensdag is het leeftijdsverschil tussen mijn vriendinnetje en mij weer een jaar meer. Ze is namelijk 27 geworden! En ik was het u helemaal vergeten te melden. Nouja, eigenlijk niet, maar ik had even geen zin om te loggen. Geeft niks, want haar feest is vanavond.

Jolan heeft een positieve tik waardoor ze elke maand haar interieur herindeelt. Vandaag zijn er twee bioscoopstoelen bij gekomen, dus moet er een en ander verplaatst en geknutseld worden om ruimte te creëren voor die dingen. Bioscoopstoelen kunnen – zoals u weet – ingeklapt worden, en dat scheelt natuurlijk al ruimte. Hoewel ik niet zo van de interieurveranderingen ben (althans niet zo fanatiek als zij), beloofde Jolan me dat het mooi zal worden! De verandering levert voor mij in elk geval één voordeel op: de bus met koffie staat nu dichter bij het koffiezetapparaat. Scheelt weer een paar meter lopen.

Toen ik vandaag probeerde in te loggen bij mijn oude Hotmail-adres, kreeg ik een melding dat mijn account tijdelijk uitgeschakeld was. Dit omdat ik de laatste negentig dagen niet had ingelogd. Grmbl. Ik kan het me sowieso niet voorstellen dat ik inderdaad zo lang niet had ingelogd, maar goed, het zal dan wel. Verder zei meneer Hotmail heel enthousiast dat ik mijn account weer in kon schakelen. Ha, meevallertje. Tot ik erachter kwam dat mijn hele inbox was leeggehaald. Inclusief oude e-mails van dierbaren die ik jaren niet gesproken heb. E-mails die ik graag had bewaard. En totaal geen manier om in contact te komen met meneer Hotmail om hierover te klagen! Anders zou ik het toch maar van de zonnige kant moeten bekijken: ik heb nu weer maar liefst vijf-en-twin-tig-em-bee vrije ruimte in mijn inbox! Bij Gmail heb ik ruim honderdmaal zoveel als ik dat wil, en bij mijn huidige e-mailadres heb ik zelfs vierhonderdmaal zoveel. Om Bert Visscher te citeren: He-le-maal niks….

Net kinderchampagne, dat Hotmail: zonder alcohol, maar zo denken ze toch dat ze wat hebben, hè.