Het laat me koud
Door de spleet tussen de zonwering en het raam schijnen lichtstralen in mijn gezicht. Dezelfde stralen als toen ik ging slapen in het vreemde tweepersoons bed waar ik lag, maar dan feller. Moe als ik was, ging ik op zoek naar iets wat mij de tijd kon vertellen. Al snel kreeg ik door dat ik mijn doel beneden moest zoeken. Even later maakte ik de gastvrouw maar wakker, die nog half slapend mompelde waar de spullen liggen om een ontbijt te maken. Met de muziek van de avond ervoor nog door mijn hoofd jagend, bedacht ik me tijdens mijn eenzame ontbijt (de gastvrouw kon het niet opbrengen om op te staan) pas hoe gezellig het feest was, en dat ik mijn krachten moest sparen voor de kermis die deze dagen plaatsvindt in ons buurdorpje… Voldaan keerde ik huiswaarts met de mooie vooruitzichten in mijn achterhoofd: de diplomauitreiking komende donderdag (die waarschijnlijk eindigt op het Stratumseind in Eindhoven), een trip naar datzelfde Eindhoven met onze MacPhisto, en natuurlijk het weekend (bij gebrek aan originaliteit ook in Eindhoven)! Het niet-zomerse weer laat mij letterlijk en figuurlijk koud.
Eén reactie:
- 13:49 | 03-11
1 Gastvrouw -
Hahaha waarom had je me niet verteld dat je iets over t feest geschreven had?:P enne sorry dat ik niet op kon staan.. je weet de reden zelf wel haha
JANUARI WEER ZOWN FEEST HE!!
Doeg doegggggggg KUS Clauw