Nick Verstappen

Heeft u ook koninginnedag gevierd? Ik ook. Goed, waar zal ik beginnen. Ik heb nogal wat afgereisd de afgelopen dagen, en daar ga ik ook even over vertellen.

Ik heb ook zo’n voorgevoel dat dit nogal een lang bericht wordt.

Maar goed. De afgelopen dagen heb ik nogal wat gefeest, en daarvoor moest ik wel even naar de kapper. Jaja, een feest met nekhaar dat in de wegzit is niet prettig.

Donderdag: Kapper Jansen (Someren)

Al jaren ga ik naar de oude vertrouwde Kees in Someren (waar ik ben opgegroeid) om mijn haar te laten knippen. Kees is een 65-plusser die al sinds zijn jonge jaren mensen knipt. De beste man werkt zonder afspraak, dus je kunt er zo binnenlopen. En iedereen is ook van harte welkom in zijn kleine kapperszaakje. Vorig jaar had hij de keuze om met pensioen te gaan, maar door zijn liefde voor het vak is hij vandaag de dag nog drie dagen per week open.

Ik kom er altijd graag, al ben ik een van de jongste mensen die hij knipt. Kees maakt altijd graag een praatje. Het liefst over voetbal, maar daar heb ik zelf weinig over te vertellen. Hij is ook één van de weinige mensen die tegenwoordig nog na een maand weet wat een klant heeft verteld. Als ik bijvoorbeeld een keer vertel dat ik een optreden heb dan vraagt hij de keer daarop hoe het gegaan was. Dan praten we daar weer over, of over andere dingen.

Maar nooit geeft hij je het gevoel dat hij een praatje maakt ter verplichting. Ga eens naar de Albert Heijn, of de Super de Boer in Eindhoven bij mij om de hoek. Daar wensen de kassameisjes je altijd een fijne avond, maar nooit krijg je het gevoel dat ze je echt een fijne avond wensen – hoe lief ze hun lach ook faken. Zij moeten dat zeggen van de baas, omdat dat netjes is. Bij Kees worden er diepere verhalen verteld. Over mensen, over het leven, over voetbal, over muziek en over Eindhoven. En een maand later gaat dat gesprek weer verder, precies daar waar het gebleven was. Een 65-plusser die beter onthoudt wat je tegen hem verteld hebt dan een meisje van 17.

Als hij klaar is met knippen zeg ik altijd dat ik er weer even tegenaan kan. Mijn haar groeit nogal snel; het blijft Kees verbazen hoe dik mijn haar is en hoe snel het groeit. En mijzelf ook, trouwens. Kees vraagt slechts 11 Euro voor een knipbeurt, maar wanneer ik ooit met kleingeld betaal telt hij het nooit na; Kees gelooft het wel. Een soort vertrouwen dat groeit na jaren ofzo. En waar zie je dat vandaag de dag nog?

Donderdag: Hilversum – Utrecht

Donderdag had ik even een dag vrij genomen. En vrijdag ook, maar dat vertel ik later. Voor de duidelijkheid blijf ik even chronologisch in mijn verhaal. Afijn. Donderdag ging ik even een terrasje doen in Hilversum. Nooit geweest daar, vóór donderdag, trouwens. Al jaren had ik beloofd eens bij Daniël langs te gaan. Kort geleden was hij ook bij mij in Eindhoven, dus hoog tijd om daar eens langs te gaan.

Een gezellig dagje waarbij de tijd vooral dus werd doorgebracht op het terras. Daarnaast liet Daan mij een show van de cabaretier Bill Hicks (die ik voorheen nog niet kende) zien. Een Amerikaans cabaretier waarvan ‘onze’ Theo Maassen kennelijk heeft gezegd dat het voor hem een belangrijke inspiratiebron was. En terecht; Hicks is was geniaal.
Ik overnachtte die avond in Utrecht.

Vrijdag: Utrecht – Amsterdam – Utrecht – Eindhoven – Someren

Die volgende ochtend ging ik met moeders een dagje uit in Amsterdam. Met de trein. En daarvoor reisde ik dus eerst vanuit Utrecht naar Eindhoven (waar ik al om 9 uur in de ochtend was) om vervolgens weer naar Amsterdam te reizen. Mijn nichtje Loes (van mijn vaders kant) woont al een tijdje in Amsterdam en sinds de scheiding van mijn ouders heeft mijn moeder haar niet veel meer gezien. Een mooie reden om af te spreken dus.

Na een terrasje hadden we even lekker fout een toeristische rondvaart gedaan. Daarna nog even gegeten in Utrecht om vervolgens weer naar Eindhoven en daarna naar Someren te reizen.

Zaterdag: Someren – Weert

Zaterdag ben ik wezen stappen in het Limburgse Weert, waarbij ik had afgesproken met Carola, ‘mijn’ fotomodel (met wie ik, samen met een ander fotomodel en andere fotograaf maandag weer een photoshoot heb ik Utrecht, maar daarover binnenkort meer). Dankzij iets teveel gehaalde muntjes – die op moesten – weet ik daar niet veel over te vertellen…

Zondag/maandag: Zandvoort – Amsterdam – Zandvoort – Amsterdam – Eindhoven

Zondag ben ik naar Zandvoort gereisd, waarbij ik met mijn beste vriendin Claire héél even aan het stand vertoefd heb. Om vervolgens ’s avonds weer met een groep naar Amsterdam te reizen. De Koninginnenacht was errug gezellug! Die avond sliepen we in Zandvoort, waarna ik de volgende ochtend middag weer met een andere groep Amsterdam veilig ging maken.

Zo’n beetje half Nederland vierde Koninginnedag in Amsterdam, maar het bleek echter onmogelijk om af te spreken met de vele andere vrienden die daar vertoefden. Dat mocht de pret zeker niet drukken. Ik was met señor Giel en kornuiten zo’n beetje de hele dag te vinden op het Museumplein. Heel veel goede artiesten en vooral gezelligheid.

We kwamen zelfs Amsterdammers tegen die het leuk vonden voor ons dat PSV kampioen was geworden… En waar zie je dat vandaag de dag nog? Nergens. En dat maakt niet uit, want voetbal boeit me niet zo. Toen ik ’s avonds in Eindhoven vanuit het station naar huis liep (ik loop graag, het is maar een stukje) was het feest daar nog in volle gang. En dan proef je meteen weer de sfeer die naar ‘thuis’ smaakt.

Koninginnedag Amsterdam was voor herhaling vatbaar! Foto’s volgen nog.