Zelfs in de taal HTML zitten woorden van waarheid verborgen. Delphi mag dan wel een orakel zijn geweest voordat het Pascals programmeeromgeving werd, maar onderschat de rest van de computertalen niet.
Het is echter minstens opmerkelijk dat variabelen (vaak) een typedeclaratie behoeven, in tegenstelling tot de natuur, waarbij alles tenminste echt variabel is – maar met een betere structuur en natuurlijke orde. Programma’s bieden eigenlijk slechts illusies voor het menselijk ego om in te geloven. Ook TV-programma’s – vaak een programmering van je hersenen van hoe je zou moeten leven volgens een voorgevormd sjabloon (Joris’ Showroom vormt een aardige uitzondering overigens) – maar dat terzijde.
Voor mij zijn websites in elk geval echt – geen illusie, dat weet u. Ik zal het u uitleggen.
HTML geeft structuur aan de inhoud, de ziel van de website. Het heeft een body en een head. Men kan kiezen voor verschillende documenttypedeclaraties (die zeggen hoe de inhoud gestructureerd wordt), waaronder strikt, transitioneel of frameset. Laatstgenoemde heeft een gespleten persoonlijkheid. De organen van de body dienen door een hart te worden aangedreven wil de website interactief kunnen zijn met zijn omgeving - bijvoorbeeld door PHP. Organen kunnen ook ziek zijn omdat ze niet op hun natuurlijke plaats zijn, bijvoorbeeld de font-tag, of door linke(nde) wapens met een target-attribuut.
De database vormt het geheugen.
CSS bepaalt het uiterlijk, oftewel de height en width van de body, de kleuren, de voice-family, enzovoort. Er kan veel zorg worden besteed aan CSS om het uiterlijk van de website mooi te maken, maar dat gebeurt het beste van binnenuit in de bron en niet door een What-You-See-Is-What-You-Get-programma dat onnodig geld kost en dat voor je doet.
En zo wordt een website geboren en komt tot leven. Het W3C heeft een aantal bijbels geschreven om een aantal van deze elementen te standaardiseren voor wereldwijde eenheid zodat ze als afzonderlijke websites zowel een ‘eigen’ interne als een collectieve synergie teweegbrengen.
In den beginne was er het woord. Deze talen zijn door het woord geworden en scheppen zo een website zeg maar, zoiets.
Je hebt ook dertien-in-een-dozijn-websites, welke zijn gebaseerd op voorgevormde sjablonen (uiterlijke schijn). Deze hebben een geïndoctrineerde structuur waardoor hun inhoud niet bepaald creatief naar buiten komt ten behoeve van het geheel – het wereldwijde internet van alle mensen. Ons digitale collectieve bewustzijn.
Maar goed, transities dus. Daar ging het over.
De ironische paradox waarbij jonge kinderen vanuit hun puurheid het getal ‘ontelbaar’ nog gewoon kunnen bevatten – en die term dan ook hanteren, terwijl ‘volwassen’ wetenschappers er nog niet misschien uit zijn wat singulariteit nu inhoudt (of zeggen te denken dat voor elkaar te hebben), vormt een voorbeeld (niet metaforisch hoor, daar houd ik niet zo van) van de universele natuurwet dat de blauwdruk van het gehele ‘lichaam’ in de afzonderlijke cel aanwezig is – alle informatie zit binnenin. Een progressieve transitie is dus altijd in de richting van en begaan vanuit de bron, al lijkt dat soms ‘raar’ en misschien tegenstrijdig.
(Maar zelf snap ik er nog geen reet van, eigenlijk, van dat hele oneindigheid enzo… pfff… Vooralsnog onbevatbaar voor mij.)
Anyway, om tot mijn punt te komen, de kernstructuur van een geheel systeem is aan te passen wanneer je vanuit die bron werkt. Vanuit dat oogpunt heb ik ook deze website een andere kernstructuur geschonken, ’slechts’ bij wijze van leerproces (want daar gaat het hier om). Mijn inhoud komt nu naar buiten door Woordpers.
Het is me niet ontgaan dat dat toch wel menig drempeltje heeft opgeleverd; zo staan de data van de omgezette reacties van sommige oude berichten consequent op de huidige tijd (als je blijft F5‘ en) en zijn er nog wat andere mankementjes. Je ziet dan wel hoe relatief tijd is en hoe alles in het moment is, maar het is nog niet puur genoeg dus. Komt goed.
Je kunt in elk geval in mijn bron zien dat ik een transitionele documenttypedeclaratie heb. Niet meer zo strikt als vroeger, al zit zo’n periode wel weer in de planning voor deze website. Het blijft toch een persoonlijke website, he.