Op 16 februari jl. werd mij een baan aangeboden bij Fontys Hogescholen. Men had mij gevonden via het Internet en vreemd genoeg niet via het studentenbestand van mijn studie die ik daar volg. In tweestrijd gedrenkte gevoelens schoten door mijn hoofd als Tasmaanse Duivels. De tekenfilmvariant weliswaar (kent u die nog?). Ik volg immers al een voltijdstudie, speel basgitaar in een band en heb een bedrijf. Lastig. Van de andere kant was het natuurlijk een mooi aanbod!
Net als (helaas) Tasmaanse Duivels daalde het aantal twijfels door positieve reacties van mijn omgeving en door mijn gepieker. Ik ga ervoor!
, was mijn conclusie.
Afgelopen maandag ben ik op gesprek geweest. De werkzaamheden zijn vergelijkbaar met die van Farwoods Design, dus dat is handig. Webdesigners, programmeurs en docenten behoorden tot mijn potentiële collega’s. Ik kan min of meer mijn eigen tijd indelen en de verantwoordelijkheid van de projecten die ik aanneem ligt volledig in mijn handen. Dat klonk als muziek in mijn oren (en u weet dat ik van muziek hou) en mijn interviewers waren ook positief.
Later die dag kreeg ik een telefoontje met goed nieuws, dus vanaf heden kan ik mijn docenten aanspreken met ‘collega’.